กลอนรักเพื่อแม่

พระคุณแม่ล้ำฟ้ามหาสมุทร
พระคุณแม่สูงสุดมหาศาล
พระคุณแม่ล้ำฟ้าสุธาธาร
พระคุณแม่ลุกกราบกราณต์สุดบูชา
ลูกไม่มีอะไรจะให้แม่
ขอทำแต่ความดีชาตินี้หนา
มอบแด่แม่แทนพระคุณอุดหนุนมา
จนสิ้นฟ้าดินสะลายมิคลายเอย

กลอนรักแม่สุดดวงใจ

“ลูกรักแม่” แน่แท้ มิแปรผัน
กี่คืนวัน ผันผ่านไป ใช่เมินเฉย
แม่จ๋า แม่ แม่รู้ไหม ลูกไม่เคย
ลืมแม่เลย แม้น้อยนิด ไม่คิดทำ

เพราะรักที่ แม่มอบให้ นั้นใหญ่ยิ่ง
ไม่เคยทิ้ง ยามลูกคว้าง ย่างถลำ
เปี่ยมเมตตา การุณ คอยหนุนนำ
แม่คือสาย น้ำาเย็นฉ่ำ ฉ่ำใจกาย

พระคุณแม่ แผ่อยู่ใน หัวใจลูก
รักแม่ผูก ลูกแน่นหนา กว่าสิ่งไหน
รักแม่เทียบ เปรียบเสมือน เป็นเงื่อนตาย
ถึงห่างหาย แค่กายห่าง ใช่ห่างใจ

กลอนรักแม่

พระคุณแม่ยิ่งใหญ่กว่าใครผอง

แม่อุ้มท้องลูกรักนานหนักหนา
ให้กำเนิดเฝ้าเลี้ยงดูตลอดมา

ในโลกาหาใครมาเทียมทัน
วันลูกเกิดอกแม่เจ็บเหมือนเหน็บศร

แต่ก็ซ่อนความดีใจไม่เหหัน
น้ำตาแห่งความดีใจไหลเร็วพลัน

สุดตื้นตันดวงใจได้ลูกยา
นมสองเต้าของแม่แน่แนบจิต

แม่อุทิศเลือดเนื้อเพื่อลูกหนา
น้ำนมแม่กลั่นจากอกยกออกมา

ให้ลูกยาดื่มด่ำอย่างหนำใจ